Amerikaanse kiesers maak vandag teen wil en dank geskiedenis, en slaan in die proses ’n bres vir diversiteit.

As sen. Barack Obama van die Demokratiese Party die meeste stemme op hom verenig, kry Amerika sy eerste swart president.

As sen. John McCain van die Republikeinse Party meer kruisies agter sy naam op die stembrief kry, kry Amerika die eerste keer ’n vrou as visepresident, by name goew. Sarah Palin.

Luidens RealClearPolitics se berekening van die kandidate se steun as al die peilings in ag geneem word, het Obama gister 50,7% steun geniet teenoor McCain se 44,3%. Dit gee aan Obama ’n voorsprong van 6,4%, met 5% kiesers wat nog besig is om te besluit.

Daar is peilings waarin Obama ’n voorsprong van tot 16% bo McCain het, en in ander is daar net ’n naelskraapse verskil.

Albei is goeie kandidate. Obama se benadering en bestuur van sy veldtog was eenvoudig uitmuntend. As hy nie wen nie, kan hy voorwaar steeds sê hy het alles in die stryd gewerp, met omvattende gebruik van 21ste eeuse tegnologie, soos die internet en selfone.

Obama het boonop ’n baie goeie keuse as sy ­visepresidentskandidaat, die ervare sen. Joe Biden, gemaak. Biden het wye ervaring in die hantering van kwessies rondom buitelandse sake, wat heelwat kiesers wat oor Obama se gebrekkige ondervinding in hierdie verband twyfel, gerus sou stel.

McCain sal ongetwyfeld ’n goeie president wees, maar hy voer die afgelope weke ’n opdraande stryd teen Obama se geoliede verkiesingsmasjinerie.

McCain se aanwysing van Palin as sy visepresidentskandidaat was ’n berekende waagstuk wat uiteindelik nie ’n rasende sukses was nie. Die idee om ’n vrou as sy wedloopmaat aan te wys, was slim. Maar die ideaal sou wees dat hy een kon kry wat met iemand soos die gedugte sen. Hillary Clinton kon saamgesels.

Nie dat daar nie uitstekende vroueleiers in die Republikeinse Party is nie. Dink maar aan dr. Condoleezza Rice, minister van buitelandse sake, om maar net een te noem.