Dit wil soms voorkom asof Suid-Afrikaners in twee groepe verdeel kan word: Diegene wat wel al Spud gelees het, en diegene wat nog beplan om dit te doen.

Met sy eerste aflewering van die ervaringe van die skoolseun John “Spud” Milton het die skrywer John van de Ruit dit reggekry om selfs nieboekmense sy boek te laat verslind. Die daaropvolgende Spud X The Madness Continues, het ook uitstekend verkoop en was net so leesbaar, hoewel effens minder komies.

In Learning to Fly is die tiener Spud “bykans in alle opsigte ’n man” en terug in die koshuis saam met die oorblywende lede van die Crazy Eight. Dit voorspel om ’n rustiger jaar te wees. Spud en sy makkers is besig om groot te word en dus minder geneig tot die soort eskapades wat in die verlede vir soveel malle pret gesorg het.

Selfs in die Milton-woning is sake minder chaoties. Sommige dinge verander egter nie: ouma Wombat is steeds so mal soos ’n haas, en die rare Vern leef in ’n vreemde wêreld van sy eie.

Vir Spud self word dit ’n jaar van uit die moeilikheid bly, ’n bietjie terugtrek en peins oor die lewe en sy toekoms. Groot opwinding heers oor die nuwe toneelstuk – hierdie keer is dit Shakespeare se A Midsummer Night’s Dream, wat boonop aangepak word saam met ’n meisieskool.

Diegene opsoek na nog ’n histeriese, holderstebolder skarrel deur die skooljaar sal waarskynlik teleurgesteld wees met Spud se derde (redelik onbewoë) aflewering. Nes die karakter, is die skryfstyl besig om volwassenheid te bereik, wat beteken daar is minder piesangskil­oom­blikke en meer vleis aan die karakters.

Van De Ruit speel sy kaarte slim. Daar is ’n hele paar vrae wat nog in die toekoms beantwoord moet word, veral die kwessie van Spud se teater-drome. Die boek gaan jou weliswaar nie so gereeld laat uitbars van die lag nie, maar ’n mens kan nie help om steeds van ou Spuddy – en sy outeur se aangename skryfstyl – te hou nie. Genoeg rede om wéér weldra in die ry te staan vir die volgende avontuur.

) PENGUIN BOOKS, JOHANNESBURG. (SAGTEBAND, 412 BLADSYE. ISBN 9 780 14302 595 5.)